اين روايات عديده دلالت واضحه دارد بر آنكه ابن عباس در توجيه جمع نمودن جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) صلاة ظهر وعصر را افاده نموده كه : آن حضرت اراده عدم حرج أمت خود نموده ، پس اين دليل صريح است بر آنكه ابن عباس را علم به اراده وقصد آن حضرت حاصل شده . وروايت أبو الطفيل دلالت دارد كه معاذ بن جبل هم ظاهر كرده كه : آن حضرت ( صلى الله عليه وآله وسلم ) اراده فرموده به جمع بين الصلاتين كه حرج بر أمت آن حضرت نشود . عجب كه مخاطب با وصف ‹ 655 › اين همه نازش وفخار وجلالت واشتهار خصوصاً در علم حديث أصلا گرد تتبع روايات واخبار وأحاديث وآثار نگرديده تا آنكه كتاب الصلاة " صحيح مسلم " را - كه نهايت مشهور است - نيز نديده ، به سبب مزيد استيلاء وساوس وهواجس نفسانية ظلمانية ادعاى امتناع حصول علم به اراده وقصد ، آغاز نهاده ، آن را مخصوص بارى تعالى نموده ، در ميان خلائق خود را به كمال مزيد تفضيح ساخته ! ! ولطيف تر از همه آن است كه جاها مشايخ سنيه مدعى علم به اراده بارى تعالى هم مىشوند ، پس حيرت است كه مخاطب آيا دعوى خواهد كرد كه اين حضرات - معاذ الله - به محض جسارت ، ادعاى علم اراده بارى تعالى نمودند ، وبه افترا وبهتان ، اراده را به أو - تعالى شأنه - منسوب ساختند ؟ ! ودلائل حصول علم به اراده پروردگار بسيار از بسيار است كه بر ناظر